Villa Massa - limoncello

Limoncellissimo...

Geniet vanaf nu ook in Nederland van de beste limoncello. Rechtstreeks afkomstig uit Italië: Villa Massa.

Deze unieke citroenlikeur wordt gemaakt naar authentiek familierecept op het landgoed van de familie Massa in Piano di Sorrento. De frisse, zachte en verfijnde smaak brengt iedereen, overal en in elk seizoen in Italiaanse sferen. ‘Italian spirit around the world’ noemen wij dat. Villa Massa is uitgegroeid tot een premium likeur met internationale allure. Praat u over limoncello uit Sorrento, dan praat u over Villa Massa.

Villa Massa limoncello bevat geen kunstmatige toevoegingen, kleurstoffen en conserverings-middelen. De zoete citroenen uit Sorrento zijn van een uitmuntende, specifieke kwaliteit door het samenspel van de botanische, klimatologische en vulkanische bodemeigenschappen. Daarom mogen sinds 2008 alleen de authentieke limoncello’s uit Sorrento het kwaliteitspredikaat ‘Liquore di Limone di Sorrento’ dragen.

Rondom Sorrento liggen zo'n 300 citroengaarden. De citroenen groeien juist hier zo goed omdat de vulkanische grond erg vruchtbaar is en er een microklimaat heerst.
Een citroenboom geeft pas vruchten als deze 3 jaar oud is. Daarna wordt er 4 keer per jaar geoogst. Een citroenboom levert jaarlijks circa 100 kilo citroenen. Voor een liter limoncello van Villa Massa wordt 250 gram citroenen gebruikt.
Bij de produktie van de limoncello van Villa Massa worden verse citroenschillen onttrokken in alcohol. Villa Massa is de enige limoncello die voor 100% gemaakt wordt van Sorrento citroenschillen met het PGI keurmerk.

Drink de Villa Massa als digestief. Schenk het ijskoud in na een heerlijke (Italiaanse) maaltijd…. een sensatie.

Villa Massa heeft diverse prijzen gewonnen:

• Silver Medal - Sial 2007 (Shanghai, China)
• Silver Medal - Internationaler Spirituosen Wettbewerb 2005 (Neustadt, Germany)
• Silver Medal - Beverage Testing Institute 2003 (Chicago, Illinois)

In de Telegraaf van 11 juli jl. stond onderstaand artikel over Villa Massa. 

Gevaarlijk lekker citroendrankje
De redding van Sorrento
door Jolanda Janssen

SORRENTO - De citroenlikeur Limoncello begint ook in ons land aan populariteit te winnen. Sinds kort kunnen we nippen van Limoncello van het merk Villa Massa, uit het Italiaanse Sorrento, volgens oud familierecept gebrouwen. Zacht, zoet, fris en gevaarlijk lekker. Wij gingen op bezoek bij de fabrikant. Stefano Massa: „Het is de ambassadeur van onze regio.”
 
Stefano Massa kijkt een beetje zuur als we vertellen dat we net in de auto ’Lemon tree’ (citroenboom) van Oasis hebben proberen te zingen. Toen hij ruim tien jaar geleden een reclamecampagne startte om ’zijn’ limoncello nationale bekendheid te geven, had hij graag dat liedje gebruikt. Maar de rechten waren veel te duur voor het kleine, traditionele bedrijf. Twee weken later startte een grote industriële drankfabrikant óók met een reclamecampagne voor limoncello. Geld zat, dus wél met het lekker in het gehoor liggende ’Lemon tree’.
 
Hij zucht: „We moeten vechten tegen bedrijven die reusachtig zijn. Maar hun limoncello smaakt heel anders dan de onze. Ze gebruiken smaakstoffen en andere kunstmatige middelen. Soms maken ze het zelfs van citroensáp, niet eens van de schíl.” Een grotere zonde is geloof ik niet denkbaar. „Wij vinden dat het een levend product is, net als wijn”.
Zo had hij er even tevoren ook over zitten praten, alsof het wijn was, in zijn ’Giardino dei limone’, zijn citroentuin, even buiten Sorrento, enkele tientallen kilometers van Napels.

 
In Sorrento en omgeving draait alles om citroenen, niet alleen qua souvenirs: er zijn zelfs routes langs gaarden en fabrieken om het leven van de citroen te leren kennen. De citroen van hier heeft een beschermde status: een citroen mag van de EU alleen ’limone ovale di Sorrento’ heten als hij hier ook daadwerkelijk vandaan komt. En Limoncello di Sorrento, mag sinds begin dit jaar ook alleen maar hier vandaan komen.
 
Elders in Italië wemelt het natuurlijk óók van de citroenen en maken ze er óók drank van, maar dan heet het bijvoorbeeld lemoncello (Sicilië) of limoncino (Umbrië).

Citroenen kennen ze hier al sinds de Romeinen. In het nabij gelegen Pompeï is een muurschildering ontdekt van een citroenboom. Door handelaren waren ze meegenomen uit India en Japan en ze werden vooral gebruikt vanwege hun medicinale kwaliteiten (scheurbuik), als desinfecteermiddel of om opgeborgen kleding te beschermen tegen insecten. Ergens in de geschiedenis is iemand een beetje gaan experimenteren, met een smakelijk fris likeurtje als resultaat.
 
Iedere moeder en oma had haar eigen recept en maakte het drankje voor thuis, van eigen citroenbomen. Zo ook de familie van Stefano Massa. Hij had samen met zijn broer Sergio een handelsfirma in Italiaanse producten. In 1990 was de prijs van de citroenen in de gaard op het landgoed van de familie zo laag dat het niet loonde om ze te oogsten. Laten verrotten vonden ze ook zonde, dus opperde Sergio dat ze die likeur die iedereen zo lekker vond op de markt moesten proberen te zetten.
 

Het betekende de redding van de citroencultuur rond Sorrento. De familie Massa was een van de eerste fabrikanten van deze citroenlikeur, maar inmiddels wordt er jaarlijks zo’n 13 miljoen liter limoncello geproduceerd, waarvan 2 miljoen door andere kleinere bedrijven op traditionele wijze, en meer dan één miljoen door Villa Massa, zoals het bedrijf van de gebroeders heet. Ze hebben er diverse prijzen mee in de wacht gesleept.
 
We lopen in zijn geurige citroentuin onder de pergola’s bedekt met ’pagliarelle’ door. Deze platen van stro moeten samen met de schuttingen van kastanjehout de citroenen beschermen tegen koude noordenwinden in de winter en de hete zon in de zomer. „Wat maakt onze citroenen zo speciaal?” vraagt Stefano retorisch. Hij legt uit: de vulkanische grond is rijk aan potassium en stikstof; er is een warm en vochtig klimaat en deze citroensoort is eeuwenoud. Vier keer per jaar wordt er geoogst, door de citroenen met een speciale haakse schaar van de bomen te knippen. En een tien jaar oude boom levert jaarlijks meer dan 100 kilo citroenen.
 

Hoe ze smaken? Massa kijkt verbaasd: „Daar gaat het helemaal niet om. Het gaat om de schil, daarin zitten de essentiële oliën.”

In de citroentjesfris ruikende fabriek laat hij zien hoe de likeur wordt gemaakt. De gewassen citroenen worden geleverd door bij een coöperatie aangesloten boeren en worden hier flinterdun geschild, het witte vlies of het sap zouden een bittere smaak geven. De gepelde citroen wordt gebruikt voor sorbetijs of gaat naar fabrieken voor limonade. De schillen gaan in de alcohol van 96%. Minimaal drie dagen laten trekken, dan de alcohol filteren, suikersiroop erbij en het kan in de fles. De schillen bevatten overigens nog zoveel alcohol, dat ze daar weer een sterk alcoholisch drankje van distilleren, DStill, maar dat komt hier in Nederland niet op de markt.
 

Wij krijgen alleen de originele limoncello. Massa kijkt met genegenheid naar de fles en zegt met een weids gebaar richting heuvels: „Als het niet gelukt was met de limoncello, had je daar hoge flatgebouwen gezien in plaats van al die citroentuinen.”